Verborgen gebrek na een koop: wat valt eronder en hoe lang heb je?
Je hebt iets gekocht, en pas later blijkt er iets mis dat je bij de koop niet zag. De verkoper haalt zijn schouders op: “Had je maar beter moeten kijken.” Voor de wet telt wat je op grond van de koop mocht verwachten[1], en wat je bij de koop wist of redelijkerwijs kon weten[1]. Hier lees je wat eronder valt, wanneer je zelf had moeten onderzoeken, hoe lang je hebt om te melden, en wat een gerechtshof besliste over een woning waarvan delen veel ouder bleken dan de verkoper zei.
De verkoper zegt
“Dat had je zelf moeten zien. Gekocht is gekocht.”
De wet zegt
De toets is of de zaak de eigenschappen heeft die je mocht verwachten, mede gelet op haar aard en wat de verkoper zei[1]. Wist of kon je de afwijking bij de koop redelijkerwijs weten, dan kun je je er niet op beroepen[1]. Meld het binnen bekwame tijd[2]. Een vordering verjaart twee jaar na je melding, behalve bij opzet van de verkoper[2].
Dit is wat de wet in het algemeen zegt. Hoe het in jouw zaak uitpakt, hangt af van de feiten van jouw koop.
Wat valt onder een verborgen gebrek?
Wie het over een verborgen gebrek heeft, bedoelt een gebrek dat bij de koop niet te zien was. De wet stelt een andere vraag: beantwoordt de afgeleverde zaak aan de overeenkomst? Dat doet zij niet als zij, mede gelet op de aard van de zaak en de mededelingen die de verkoper erover deed, niet de eigenschappen heeft die je op grond van de koop mocht verwachten[1]. Je mag verwachten dat de zaak heeft wat nodig is voor normaal gebruik en waarvan je niet hoefde te twijfelen of het er was, en wat nodig is voor een bijzonder gebruik dat bij de koop is voorzien[1].
Deze pagina gaat over een koop, van spullen of van een woning. Over werk van een aannemer gaat ze niet.
Koop je een woning? Onroerend zijn onder meer de grond en de gebouwen die duurzaam met de grond zijn verenigd; roerend zijn alle zaken die niet onroerend zijn[3]. Een woning die zo met de grond verenigd is, is dus een onroerende zaak. Een consumentenkoop is de koop van een roerende zaak, van een verkoper die handelt in het kader van zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit, door een koper, natuurlijk persoon, voor doeleinden buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit[4]. De regels hieronder die met “bij een consumentenkoop” beginnen, zoals de melding binnen twee maanden[2] en het vermoeden van het eerste jaar[5], gelden dus niet bij de koop van zo’n woning.
| Situatie | Wat de wet zegt |
|---|---|
| Je kunt de zaak niet normaal gebruiken, en je hoefde niet te twijfelen of dat kon | Dan beantwoordt de zaak niet aan de overeenkomst: die eigenschappen mocht je verwachten[1][1]. Je moet het wel op tijd melden (zie hieronder). |
| De zaak mist een eigenschap die de verkoper noemde | Dan beantwoordt de zaak niet aan de overeenkomst: wat je mocht verwachten, hangt mede af van zijn mededelingen[1]. Je moet het wel op tijd melden (zie hieronder). |
| De zaak is niet geschikt voor een bijzonder gebruik dat bij de koop is voorzien | Dan beantwoordt de zaak niet aan de overeenkomst: ook die eigenschappen mocht je verwachten[1][1]. Je moet het wel op tijd melden (zie hieronder). |
| Je wist het bij de koop, of kon het redelijkerwijs weten | Nee: dan kun je je er niet op beroepen[1]. |
| Het komt door grondstoffen die jij aanleverde | Nee, tenzij de verkoper je voor die gebreken of ongeschiktheid had moeten waarschuwen[1]. |
| Koop van een woning of een andere onroerende zaak: de opgegeven oppervlakte klopt niet | Een woning die duurzaam met de grond is verenigd, is onroerend[3]. Bij koop van een onroerende zaak wordt vermoed dat een vermelde oppervlakte alleen als aanduiding bedoeld is, zonder dat de zaak daaraan hoeft te beantwoorden[1]. |
Hoe de toets vraag voor vraag werkt, ook bij een andere zaak dan je kocht of een monster dat niet klopt, staat op Non-conformiteit: wat betekent het?
Moest je zelf onderzoek doen, bijvoorbeeld een bouwkundige keuring?
De wet zegt het zo: op een afwijking die je bij de koop wist of redelijkerwijs kon weten, kun je je niet beroepen[1]. In de zaak hieronder oordeelde het gerechtshof Den Haag dat in het algemeen niet kan worden aangenomen dat de koper van een woning een bouwkundig onderzoek moet laten doen. Of een koper een onderzoeksplicht heeft, hangt volgens het hof af van de omstandigheden van het geval; wie twijfelt of behoort te twijfelen of de zaak bepaalde eigenschappen heeft, moet onderzoek (laten) doen[6].
Ook wat de verkoper zei, speelde in die zaak mee. Daar hadden de verkoper en zijn makelaar gezegd dat de woning in 1995 was gebouwd. Omdat die onjuiste mededeling de kopers op het verkeerde been had gezet, kon de verkoper hun niet met succes verwijten dat zij zelf te weinig onderzoek deden[6].
Verzweeg de verkoper iets? Dan helpen je onder meer twee regels. Ging het om feiten die hij kende of behoorde te kennen maar niet meedeelde, dan loopt je meldtermijn vanaf de ontdekking[2]. En een koop die onder invloed van dwaling tot stand kwam en bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten, is onder meer vernietigbaar als de dwaling komt door een inlichting van de verkoper (tenzij hij mocht aannemen dat de koop ook zonder die inlichting zou zijn gesloten), of als hij je had moeten inlichten gezien wat hij over je dwaling wist of behoorde te weten. Vernietiging kan niet worden gegrond op een dwaling over een uitsluitend toekomstige omstandigheid, of op een dwaling die gezien de aard van de koop, de verkeersopvattingen of de omstandigheden voor jouw rekening moet blijven[7].
Hoe lang heb je bij een verborgen gebrek?
De termijnen uit art. 7:23 hangen niet aan de datum van de koop. Je moet de verkoper inlichten binnen bekwame tijd nadat je het gebrek ontdekte of redelijkerwijs had moeten ontdekken. Gaat het om een eigenschap die de verkoper noemde, of om feiten die hij kende of behoorde te kennen maar niet meedeelde? Dan moet je melden binnen bekwame tijd na de ontdekking[2]. Vorderingen en verweren wegens het gebrek verjaren twee jaar na je melding; die termijn loopt niet zolang je je rechten niet kunt uitoefenen door opzet van de verkoper[2].
Hoe dat in een zaak uitpakte: het hof hieronder vond niet gebleken dat de kopers de constructieve gebreken al vóór december 2021 hadden ontdekt, en de klachtplicht was niet geschonden[6].
Bij een consumentenkoop is een melding binnen twee maanden na de ontdekking op tijd[2], en geldt een bewijsvermoeden voor een afwijking die zich binnen één jaar na aflevering openbaart[5]. Voor andere kopen, zoals de koop van een woning (zie boven), noemt art. 7:18a lid 2 dit vermoeden niet[5]. Alle termijnen naast elkaar, met wat ze níet zijn, staan op Wettelijke garantie: hoe lang?
Verborgen gebrek na één jaar of na twee jaar? Het vermoeden gaat over een afwijking die zich binnen één jaar na aflevering openbaart[5]. De twee jaar uit de wet tellen vanaf je melding, niet vanaf de koop[2]. Ons advies: duikt een gebrek pas later op, laat dan door een deskundige op papier zetten wat de oorzaak is en sinds wanneer die er is, en meld het meteen.
Wat de rechter zei
Op 2 april 2021 kochten de kopers een woning van de verkoper. Op Funda stond als bouwjaar 1995. De verkoper liet zich bijstaan door een verkoopmakelaar; de kopers hadden geen aankoopmakelaar. Op 2 juli 2021 werd de woning geleverd[6].
Het bouwjaar. Het hof paste art. 7:17 lid 2 BW toe. De garantiebepaling in de koopakte, een bepaling uit de standaard NVM-koopakte, dat de verkoper ervoor instaat dat de woning geschikt is voor normaal gebruik, betekende volgens het hof niet dat de verkoper niet hoefde te leveren wat hij met zijn mededelingen had gezegd te leveren. De mededeling van de verkopend makelaar bij de bezichtiging, dat de woning in 1995 volledig was herbouwd, werd niet betwist en kwam voor rekening en risico van de verkoper als opdrachtgever van de makelaar[6]. Uit de deskundigenrapporten van beide partijen volgde volgens het hof dat niet alleen de fundering, maar ook de buitengevels en de dakconstructie in ieder geval deels van ver vóór 1995 stammen. Het hof vond dat de verkoper in ieder geval wist dat de fundering niet uit 1995 stamde. Of hij ook wist dat het om een verbouwing van een loods tot woonhuis ging, liet het hof in het midden: hij had de woning via Funda te koop aangeboden met de duidelijke mededeling dat ze in 1995 was gebouwd. De kopers mochten op die mededelingen vertrouwen, en de woning had niet de eigenschappen die zij op grond van de koop mochten verwachten[6].
Moesten de kopers zelf meer onderzoeken? Nee, oordeelde het hof. Door de onjuiste mededeling over het bouwjaar rustte op hen geen onderzoeksplicht meer over de leeftijd van de woning. Dat zij wilden verbouwen of renoveren, was op zich geen reden voor een onderzoeksplicht. En zonder aanleiding mocht niet van hen worden verwacht dat zij luiken of gipsplaten openschroefden om de dakconstructie te bekijken[6].
Op tijd geklaagd? Op 9 december 2021 stuurden de kopers de verkoper een WhatsApp-bericht: na het verwijderen van de gipsplaten van het verlaagde plafond hadden zij dingen gezien, en “er is waarschijnlijk sprake van verborgen gebreken”. Volgens het hof was niet gebleken dat zij de constructieve gebreken al in juli 2021 of op een ander moment vóór december 2021 hadden ontdekt, en was de klachtplicht niet geschonden[6].
De koopakte. Volgens het hof bevatte artikel 6.1 van de koopovereenkomst de hoofdregel: de verkoper staat niet in voor (verborgen) gebreken, en dus draagt de koper in beginsel het risico van alle gebreken. Artikel 6.3 maakt daarop een uitzondering: daarmee staat de verkoper in voor de afwezigheid van gebreken die een normaal gebruik verhinderen, maar die garantie geldt niet voor gebreken die de koper bij de koop bekend of kenbaar waren. De schadeplicht is volgens artikel 6.3 beperkt tot de herstelkosten, tenzij de verkoper een verwijt treft[6].
De constructieve gebreken. Voor die gebreken, onder meer afgezaagde spanten in de dakconstructie, keek het hof naar die garantie in artikel 6.3. De woning was bij de levering niet geschikt voor normaal gebruik; dat er eerder zonder problemen in was gewoond, deed daar niet aan af. Het ging daarbij om de herstelkosten, niet om vervangingskosten[6]. De herstelkosten rustten in deze zaak dus op de koopakte; het bouwjaar beoordeelde het hof aan de hand van art. 7:17 lid 2 BW[6][6]. Dat beide partijen bij deze koop als consument zijn te beschouwen, zoals de verkoper toelichtte, maakte volgens het hof voor zijn uitleg van de garantiebepaling niet uit; de kopers noemde het hof particuliere kopers[6].
Uitkomst. Het hof verklaarde onder meer voor recht dat de verkoper aansprakelijk is voor de schade die de kopers lijden en hebben geleden door de onjuiste opgave van het bouwjaar, en veroordeelde hem tot schadevergoeding, op te maken bij staat: de schade kon nog niet worden begroot. Het vonnis van de rechtbank in conventie bleef voor het overige in stand, onder meer de aansprakelijkheid voor de herstelkosten van de constructieve gebreken en een voorschot van € 35.588,53. De verkoper moet de proceskosten betalen: € 9.698,93 in eerste aanleg en € 4.744,73 in hoger beroep[6]. In het incidentele hoger beroep kregen beide partijen deels ongelijk. De kopers moeten de conservatoire beslagen op het vermogen van de verkoper laten doorhalen, op het beslag op één object na, op straffe van een dwangsom van € 5.000 per dag (maximaal € 500.000), en zij moeten de schade door die beslagen vergoeden, op te maken bij staat. De kosten van dat incidentele hoger beroep draagt ieder zelf, en wat meer of anders werd gevorderd, is afgewezen[6].
Wat je hieruit kunt halen: in deze zaak woog zwaar wat de verkoper en zijn makelaar over het bouwjaar hadden gezegd. Daardoor rustte op de kopers geen onderzoeksplicht meer over de leeftijd van de woning[6], en kon de verkoper hun te weinig eigen onderzoek niet verwijten[6]. Ons advies: bewaar de advertentie, en schrijf direct na een bezichtiging op wat de verkoper of zijn makelaar je vertelde.
Wanneer heeft de verkoper wél een punt?
- Je wist het, of kon het redelijkerwijs weten. Dan kun je je er niet op beroepen[1].
- Je had moeten twijfelen en liet geen onderzoek doen. Wie twijfelt of behoort te twijfelen of de zaak bepaalde eigenschappen heeft, moet volgens het hof onderzoek (laten) doen[6].
- Het komt door grondstoffen die jij aanleverde. Dan ook niet, tenzij de verkoper je had moeten waarschuwen[1].
- De opgegeven oppervlakte van een woning of andere onroerende zaak klopt niet. Bij koop van een onroerende zaak wordt een vermelde oppervlakte vermoed alleen als aanduiding bedoeld te zijn, zonder dat de zaak daaraan hoeft te beantwoorden[1].
Zo dwing je het af
- Schrijf op wanneer je het gebrek ontdekte. Ons advies: maak meteen foto’s. Je meldtermijn hangt aan de ontdekking, of aan het moment waarop je het redelijkerwijs had moeten ontdekken[2].
- Verzamel wat de verkoper zei. Ons advies: de advertentie, berichten en je aantekeningen van de bezichtiging. Wat je mocht verwachten, hangt mede af van zijn mededelingen[1].
- Meld het gebrek schriftelijk, binnen bekwame tijd. Bij een consumentenkoop is binnen twee maanden na de ontdekking op tijd[2]. Een voorbeeld om in te vullen staat op Klachtbrief na een koop: voorbeeld.
- Laat een deskundige kijken. Ons advies: een rapport over wat er mis is en sinds wanneer; in de zaak hierboven lagen er rapporten van deskundigen van beide partijen[6].
- Bepaal wat je eist. Herstel of vervanging staat op Wettelijke garantie: wat je krijgt en hoe lang; ontbinden, prijsvermindering en schadevergoeding staan op Non-conformiteit: wat betekent het?
- Let op de verjaring: twee jaar na je melding[2].
Gaat het om een auto? Voor een auto lees je meer op Auto gekocht met een verborgen gebrek.
Het bewijs
- Burgerlijk Wetboek Boek 7, artikel 7:17 (art. 7:17 lid 1 en lid 2 BW; art. 7:17 lid 2, tweede zin BW; art. 7:17 lid 5 BW; art. 7:17 lid 6 BW)
- Burgerlijk Wetboek Boek 7, artikel 7:23 (art. 7:23 lid 1 BW; art. 7:23 lid 2 en lid 3 BW)
- Burgerlijk Wetboek Boek 3, artikel 3:3 (art. 3:3 lid 1 en lid 2 BW)
- Burgerlijk Wetboek Boek 7, artikel 7:5 (art. 7:5 lid 1 onder a BW)
- Burgerlijk Wetboek Boek 7, artikel 7:18a (art. 7:18a lid 2 BW)
- Gerechtshof Den Haag, 16 december 2025, ECLI:NL:GHDHA:2025:2625 (r.o. 3.2-3.4; r.o. 6.2, 6.3 en 6.12; r.o. 6.4 en 6.5; r.o. 6.29 en 6.31; r.o. 3.6, 6.33 en 6.38; r.o. 3.7, 6.14, 6.15, 6.20 en 6.39; r.o. 4.3, 6.8 en beslissing 7.1.1-7.2; r.o. 6.45 en beslissing 7.3-7.8; r.o. 6.5 en 6.12; r.o. 6.12, 6.14 en 6.16)
- Burgerlijk Wetboek Boek 6, artikel 6:228 (art. 6:228 lid 1 onder a-b en lid 2 BW)